Ülkemizde binlerce yurttaşımızın ölümüyle sonuçlanan savaş, iç çatışma, terör, adına ne derseniz deyin; yaşanan olaylar ve susan silahlar sonrası siz yönetenler neler yaptınız?
Bölgede binlerce yurttaşımızın ölümüne, göçüne, tutuklanmasına, sürgününe neden olan olaylar sonrası silahlar sustu siz de sustunuz.
Bölge insanının yaralarını sarmayı akıl etmediniz. Köye dönüş projeleri söylemlerde kalıp bir türlü yaşama dönüşmedi. Köye dönüşler projelendirilip, proje sorumluları belirlenmedi. Sahipsiz projeler sahipsiz insanlar yarattı.
Göç göç oldu göçler yola dizildi. Sizler bu göçleri izler oldunuz. Göçler sonunda bölge suçlu üreten fabrikaya döndü.
Silahlar sustu ama Diyarbakır ve öteki kentlerde işsizlerle dolu kahveler boşalmadı. Doğu ve Güneydoğu’daki çocuklar uykuda ya da eğitimde olacakları saatlerde aile bütçesine katkı için sokaklarda su, mendil, simit sattı lar. Sokakla tanışan çocuklar bali ve tinerle de tanıştılar.
Sivil toplum örgütleri yaptırdıkları araştırmaları açıkladılar ama önlem almak yerine okumakla yetindiniz.
Silahlar sustuğu zaman yılda birçok kez çeşitli nedenlerle bölgeye gittim. Hiçbir değişiklik yoktu. Ne yollar, ne okullar ne de yeni yatırım alanlarının inşaatlarına rastlamadım. Silahlar susmuş, bu kez de insanlar umutsuzluk içinde kıvranıyordu.
Olaylar sonrası konuşanlar, heyetler gönderenler daha önceleri neden bu konuşmaları yapmadı? Aynı heyetleri daha önce sorunları n çözümü için neden göndermedi?
En önemlisi de bölge insanının istemlerine kulaklarınızı tıkadınız. Önyargılarınızı aşamadı nız. Kürt halkına ulaşamadınız ve Kürt sorununun çözümü için öneriler geliştirmediniz? İnsani duyarlılıkları bile o insanlardan esirgediniz...
‘DEVLET BABANIN HAKKARİ’DE ÇOCUĞU YOK’
“Çocuk parkı, sportif alanları, sineması olmayan Hakkari’de çocuklar, televizyonda gördüğü çocuk parklarının salıncaklarında sallanıyorlar. Oysa çocuk parklarında büyümemenin eksiklerini yaşamı boyu ne çok duyumsayacaklar. Bir de; 23 Nisan Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramı"nı uluslararası düzeyde kutlayan tek ülkeyiz. Bu kadar çocukluk olur mu?"
9 Ocak 2005 tarihli yazımda ayrıca “Hakkari’de 15 yıldır inşaatı süren ve bitmeyen bir kültür merkezi var. Kültür ve Turizm Bakanlığı’na bağlı bu kültür merkezi 15 yıldır niçin bitmiyor?” diye sormuştum.
İşsizler kenti Hakkari’de yoksulluk derinleşiyor. Köye dönüş projelerine hız verilmiyor, yatırımlar yapılmıyordu. O zamanlar “Silahları n konuştuğu bölgeye yatırımlar olur mu?” diyenler, silahlar sustuğu zaman neden bölgeye yatırımlar yapmadılar?
Doktorsuz sağlık ocakları, öğretmensiz okullar her gün gazetelerde yer aldı. Köy korucuları sorunu çözülmedi. Çatışma sonrası bölge insanı kültürel eğitimden geçirilmedi. Televizyonlarda kışkırtılan milliyetçiliğin yararı oldu mu? Geliştirilen linç kültürü sorunları çözmeye yetti mi ?
O insanlar, kendilerine el uzatan, sevgiyle yaklaşan, katkıda bulunanları hiç unutmadı. Yaşamsal hiçbir projeye zarar vermediler. Acılı günlerinde yanlarında olanları alkışlamayı da, dinlemeyi de, seçmeyi de sevmeyi de bildiler. Sizler önyargılarınızdan kurtulup suçlu ve suçsuzu ayırmasını bilemediniz. Silahlar sustu, siz neler yaptınız?
Bu soru içtenlikle sorulsa, sorunların çözümü için somut adımlar atılsa her şey daha güzel, daha yaşanır olmaz mıydı?